ІШЕКАРАЛЫҚ АНАСТОМОЗДАРДЫҢ ДӘРМЕНСІЗДІГІҚАУПІН ЕСКЕРУМЕН ПЕРФОРАЦИЯМЕНАСҚЫНҒАН ТОҚІШЕК ОБЫРЫН ЕМДЕУДІҢДИФФЕРНЦИАЛДЫ ТАКТИКАСЫ
DOI:
https://doi.org/10.34689/c9g7sj97Кілт сөздер:
тоқішек обыры , перфорациямен асқынған , перитонит , анастомоздың дәрменсіздігі , алғашқы-кейінге қалдырылған анастомоздарАңдатпа
Кіріспе. Соңғы онжылдықта бүкіл дүние жүзінде колоректалды обырмен аурушаңдық өскені
анықталды, ісік перфорациясы мен ішек қабырғаларының жарылуы проксималды жаңа өскіндер
оның ауыр асқынулары болып табылады. асқынған колоректалды обырды емдеудің нәтижелерін
жақсарту перспективалары кешенді патогенетикалық әдіспен үйлестіруде соңынан радикалды отмен науқас ағзалары мен жүйелерінің қызмет ету жағдайларын және бұзылған гомеостазды
қалпына келтірумен ішек пассажын қалпына келтірудің хирургиялық әдістемелерін пайдаланудың
оңтайлы алгоритмін құру жағдайларды анықтауды,сол сияқты оларды бірге қолданудың тікелей
және алыс нәтижелерін нақты бағалауды талап етеді
Ішек стомасын шығаруды қарастыратын жағдайлардағы науқастардағы ішекаралық
анастомоздардың дәрменсіздігі қаупін ескерумен асқынған перфорациямен тоқішек обырын
емдеудің дифференциалды тактикасын әдістеу және енгізу зерттеу мақсаты болды.
Материалдар мен әдістер. 2007- 2017 жж мерзімінде 26-80 жасқа дейінгі жастағы Полтава
клиникалық онкологиялық диспансерінде (Полтава қ., Украина), операция жасалған
перфорациямен асқынған тоқішек обырымен 124 науқасты хирургиялық емдеудің нәтижелерін
зерделеуге негізделген клиникалық зерттеу 2 топқа бөлінді: салыстырмалы топ және негізгі топ.
Салыстырмалы топқа 66 науқас енгізілді, олар перфорациямен асқынған тоқішек обырын
емдеудің жалпы қабылданған тактикалық схемалары бойынша 2007-2012 жж. операция жасалды.
Негізгі топқа 2013-2017 жж. мерзімінде емделген 58 науқас енгізілді. Салыстырмалы топ
науқастарындағы интра – операциядан кейінгі асқынуларды дамыту қаупі мен ағзалар мен
жүйелер декомпенсациялау немесе дисфункциялардың айқындылығын бағалау үшін SAPS
ауырлық дәрежесін бағалаудың баллдық шкаласын пайдаланды. Детоксикациялық іс – шаралар
кешенін өткізудің тиімділігі орташа молекулярлы массасы интоксикациясы және пептидтер
лейкоцитарлы индексі қарқындылығында зерттеумен расталады. Мына критерилер бойынша
клиникалық тиімділікті және әдістелген технологиялардың қауіпсіздігін бағалады:дәрменсіз
анастомоздардың саны, ерте операциядан кейінгі жиілігі, анастомоздардың қалыптасуының сертті
интраабдоминалды асқынулармен өлім-жітім.
Нәтижелер. Ісіктер перфорациясы кезіндегі шұғыл араласулар көлемін таңдау кезінде
пациенттің жалпы жағдайы ауырлығына, ісік процессі және перитонит формасының таралуына
бағытталуы керек, сол сияқты анастомоздың дәрменсіздігінің дамуы қаупін бағалау өткізілді.
Асқынған обыр кезіндегі бір кезеңдік операциялар өткізудің қаупі дәрежесін анықтау үшін біз
анастомоздардың дәрменсіздігінің даму қаупі индексін әдістедік. Өткізілген талдаумәліметтері
бойынша 15±2,5 баллдар сомасын оңтайлы деп санадық. Пациенттерде SAPS шкаласы бойынша
олардың жағдайының ауырлық дәрежесі жеңіл ретінде бағаланады, анастомоздардың
дәрменсіздігінің даму қаупі баллдарды қосқан кезде 15 аспайды, тоқішек біржолғы радикалды
дәне паллиативті резекцияларын орындау жөнді деп санаймыз, сол сияқты ішперде
карциноматозын кездестірген кезде алғашқы – кейінге қалдырылған жіңішке-тоқ ішек және
тоқішек анастомоздарын қалыптастырумен радикалды және паллиативті араласулар орындады.
алғашқы – кейінге қалдырылған илеосигмо- немесе илеоректоанастомозды құрумен немесе
илеостоманы қалыптастырумен субтоталдыколэктомияны келтірілген ішектің көптеген
диастатикалық перфорациялары кезінде оңтайлы араласулар деп санады. ЛИИ және ПСММ
қарқынды деңгейін салыстырмалы бағалауы негізгі топтың пациенттеріндегі эндогенді
интоксикация тезірек тоқтатуды көрсетті. Ерте операциядан кейінгі асқынулардың жалпы саны
салыстыру тобында 27 (40,9%) құрады, негізгі топта - 17 (29,3%), салыстыру тобында ірің – ісу
асқынулары кезінде 11(16,7%) және негізгі топта 5 (8,6%) құрады. Негізгі топта перитониттен бірде
бір науқас өлген жоқ, салыстырмалы топта – үш пациент (5%).
Қорытындылар. Әдістелген анастомоздардың дәрменсіздігін және перфорациямен асқынған
тоқішек обырымен науқастарды хирургиялық емдеу әдістері едәуір тиімді, тікелей операциядан
кейінгі асқынулар ретінде деңгейін төмендетуге әкеледі, сол сияқты операциядан кейінгі өлім –
жітім осы санаттағы науқастарда кең қолданылатын болады.
Әдебиеттер тізімі
Кондратюк А.И., Коврыга А.И. Дифференцированная тактика лечения рака ободочной кишки,
осложненного перфорацией, с учетом риска несостоятельности межкишечных анастомозов / / Наука и
Здравоохранение. 2018. 3 (Т.20). С. 45-59.
Kondratyuk A.I., Kovryga A.I. Differentiated tactics of treatment of colon cancer complicated by perforation,
taking into account the risk of colon and enterocolic anastomoses dehiscence. Nauka i Zdravookhranenie
[Science & Healthcare]. 2018, (Vol.20) 3, pp. 45-59.
Кондратюк А.И., Коврыга А.И. Ішекаралық анастомоздардың дәрменсіздігі қаупін ескерумен
перфорациямен асқынған тоқішек обырын емдеудің диффернциалды тактикасы / / Ғылым және
Денсаулық сақтау. 2018. 3 (Т.20). Б. 45-59.
Жүктеулер
Жарияланды
Лицензия
Авторлық құқық (c) 2026 Александр Кондратюк, Анатолий Коврыга (Автор)
Бұл жұмыс Creative Commons атрибуты бойынша лицензияланған. 4.0 Халықаралық лицензия.